Ghent University Academic Bibliography

Advanced

Optimisation of medication use in nursing homes: the role of the pharmacist

Charlotte Verrue UGent (2010)
abstract
De twintigste eeuw werd gekenmerkt door twee belangrijke trends. Op demografisch vlak zijn ouderen een steeds belangrijker deel van de bevolking gaan uitmaken. Vanuit farmaceutisch standpunt was er de ontwikkeling van de farmaceutische zorg (Hoofdstuk 1). Gezien de huidige veroudering van de bevolking en de verschuiving naar een meer patiëntgerichte vorm van farmaceutische dienstverlening, was de doelstelling van dit doctoraat de huidige kwaliteit van geneesmiddelengebruik in Belgische rusthuizen te evalueren en na te gaan of apothekers kunnen bijdragen tot de optimalisatie van dit geneesmiddelengebruik. Ons onderzoek ging van start in Hoofdstuk 2 met een beschrijvende studie waarin de praktische organisatie van het geneesmiddelenproces in Belgische rusthuizen werd onderzocht. Het geneesmiddelenproces omvat alle medicatiehandelingen die worden uitgevoerd door de verschillende gezondheidswerkers in het rusthuis, gaande van het voorschrijven van een geneesmiddel tot de opvolging van de farmacotherapie. De studie bezorgde een overzicht van de huidige praktische organisatie van dit proces, waardoor het mogelijk werd om probleempunten te detecteren en doelgerichte verbeteracties te ontwikkelen. Op basis van de resultaten van deze studie werden volgende aanbevelingen ter verbetering van de kwaliteit van het geneesmiddelenproces in rusthuizen geformuleerd: 1) invoering van een proactieve evaluatie van het geneesmiddelenbeleid, 2) ontwikkeling van bijkomende farmaceutische zorgdiensten, 3)implementatie van een klinisch informatiesysteem dat voorzien is van beslissingsondersteuning, 4) implementatie van een therapeutisch formularium, 5) voorkomen van naschriften (dit wil zeggen geneesmiddelen voorschrijven nadat ze door de apotheker afgeleverd werden), 6) zorgen voor de veiligheid van de bewoners door de geneesmiddelen achter slot te bewaren, 7) implementatie van een controlesysteem voor de reservevoorraad, 8) bijscholing en opleiding van al het rusthuispersoneel dat geneesmiddelen uitdeelt en toedient en 9) bijscholing van het rusthuispersoneel over de gevolgen van het pletten van tabletten. Op basis van de vragenlijsten die gebruikt werden voor deze beschrijvende studie werd ook een benchmarking instrument ontwikkeld. Een panel van experts en ervaringsdeskundigen (rusthuisdirecteur, coördinerende en raadgevende arts, hoofdverpleegkundigen, verantwoordelijke nursing, apothekers, epidemioloog en maatschappelijk werker) kende aan elke antwoordmogelijkheid van de vragenlijst een score toe. Deze scores werden gebruikt om de kwaliteit van het geneesmiddelenproces in de deelnemende rusthuizen te kwantificeren. In een feedback rapport kon elk rusthuis zijn kwaliteitsscore vergelijken met de andere rusthuizen uit dezelfde provincie. Vijfennegentig percent van de deelnemers die het instrument evalueerden, verklaarde dat het een waarheidsgetrouwe weergave van de kwaliteit van het geneesmiddelenproces in hun instelling gaf. Het gebruik van dit scoresysteem werd voorgesteld als een snelle en eenvoudige methode om de kwaliteit van het geneesmiddelenproces in rusthuizen in kaart te brengen en op te volgen. Hoofdstuk 3 geeft een overzicht van de literatuur over interventies door apothekers met als doel de optimalisatie van geneesmiddelengebruik in rusthuizen. De gevonden evidentie voor de effectiviteit van de verschillende interventies door apothekers op de farmacotherapie was van gemengde aard. Deze review toonde aan dat apothekers op regelmatige tijdstippen medicatie reviews kunnen uitvoeren, actief kunnen deelnemen in een multidisciplinair team en zowel de bewoners als de artsen, verpleegkundigen en ander rusthuispersoneel kunnen opleiden met betrekking tot geneesmiddelengebruik. Desondanks blijft de evidentie beperkt en is er nood aan grote, goed onderbouwde, gerandomiseerde gecontroleerde studies. Op basis van de gegevens ingewonnen uit de literatuur werd besloten om een eerste interventionele studie uit te voeren, gericht op de toediening van geneesmiddelen. Hoofdstuk 4 illustreert hoe een educatieve interventie geleid door een apotheker kan leiden tot een vermindering in medicatietoedieningsfouten. Er werd in twee rusthuizen gebruik gemaakt van een anderhalf uur durende PowerPoint® presentatie met de volgende onderwerpen: pletten en delen van geneesmiddelen; geneesmiddel – geneesmiddel en geneesmiddel – voeding interacties; juist gebruik van inhalatiemedicatie; generische geneesmiddelnamen; vaak voorkomende medicatietoedieningsfouten en speciale voorzorgen met betrekking tot de toediening van warfarine en alendronaat. Directe observatie van het klaarzetten en toediening van medicatie voor en na de bijscholing toonde aan dat het aantal medicatietoedieningsfouten significant afnam: van 6.3% naar 2.0% in het ene rusthuis (p < 0.001) en van 3.2% naar 1.7% in het andere rusthuis (p = 0.049). Deze eenvoudige en goedkope interventie zou op regelmatige tijdstippen moeten herhaald worden in rusthuizen en is daardoor ook een opportuniteit voor de apotheker om meer betrokken te zijn in het rusthuis waaraan hij levert. Tijdens de observaties van klaarzetten en toediening van medicatie, werden we geconfronteerd met een vraag van het verzorgend personeel. De verpleegkundigen wensten te weten welke methode de beste was om dagelijks tabletten te splitten. Hoofdstuk 5 beantwoordt deze vraag. Er werd aan vijf vrijwilligers gevraagd om elk acht verschillende tabletten te delen met drie veelvuldig gebruikte methode: 1) met een splittoestel; 2) breken met de hand (voor tabletten met een breukgleuf) of met een schaar (voor tabletten zonder breukgleuf); of 3) met een keukenmes. Voor elke vrijwilliger, tablet en methode werden de gemiddelde afwijking ten opzichte van het theoretisch gewicht en het gemiddelde gewichtsverlies na splitten gekwantificeerd. Het gebruik van het splittoestel bleek significant minder afwijkingen van het theoretisch gewicht (p < 0.001 in vergelijking met beide andere methodes) en significant minder gewichtsverlies (p = 0.016 in vergelijking met methode 2; p < 0.001 in vergelijking met methode 3) te produceren, en werd dan ook aanbevolen als een routinemethode voor de dagelijkse praktijk wanneer het splitten van tabletten niet vermeden kan worden.
Please use this url to cite or link to this publication:
author
promoter
UGent, UGent and UGent
organization
year
type
dissertation (monograph)
subject
keyword
Medication Management, Nursing homes, Clinical Pharmacy, Pharmaceutical Care Services, Nurse education, Quality
pages
VIII, 232 pages
publisher
Ghent University. Faculty of Pharmaceutical Sciences
place of publication
Ghent, Belgium
defense location
Gent : Farmaceutisch Instituut (auditorium I)
defense date
2010-06-08 17:30
language
English
UGent publication?
yes
classification
D1
additional info
dissertation consists of copyrighted materials
copyright statement
I have transferred the copyright for this publication to the publisher
id
979885
handle
http://hdl.handle.net/1854/LU-979885
alternative location
http://lib.ugent.be/fulltxt/RUG01/001/401/465/RUG01-001401465_2010_0001_AC.pdf
date created
2010-06-17 11:01:21
date last changed
2010-06-23 09:48:42
@phdthesis{979885,
  abstract     = {De twintigste eeuw werd gekenmerkt door twee belangrijke trends. Op demografisch vlak zijn ouderen een steeds belangrijker deel van de bevolking gaan uitmaken. Vanuit farmaceutisch standpunt was er de ontwikkeling van de farmaceutische zorg (Hoofdstuk 1).
Gezien de huidige veroudering van de bevolking en de verschuiving naar een meer pati{\"e}ntgerichte vorm van farmaceutische dienstverlening, was de doelstelling van dit doctoraat de huidige kwaliteit van geneesmiddelengebruik in Belgische rusthuizen te evalueren en na te gaan of apothekers kunnen bijdragen tot de optimalisatie van dit geneesmiddelengebruik.
Ons onderzoek ging van start in Hoofdstuk 2 met een beschrijvende studie waarin de praktische organisatie van het geneesmiddelenproces in Belgische rusthuizen werd onderzocht. Het geneesmiddelenproces omvat alle medicatiehandelingen die worden uitgevoerd door de
verschillende gezondheidswerkers in het rusthuis, gaande van het voorschrijven van een geneesmiddel tot de opvolging van de farmacotherapie. De studie bezorgde een overzicht van de huidige praktische organisatie van dit proces, waardoor het mogelijk werd om probleempunten te detecteren en doelgerichte verbeteracties te ontwikkelen. Op basis van de resultaten van deze studie werden volgende aanbevelingen ter verbetering van de kwaliteit van het geneesmiddelenproces in rusthuizen geformuleerd: 1) invoering van een proactieve evaluatie van het geneesmiddelenbeleid, 2) ontwikkeling van bijkomende farmaceutische zorgdiensten, 3)implementatie van een klinisch informatiesysteem dat voorzien is van beslissingsondersteuning, 4) implementatie van een therapeutisch formularium, 5) voorkomen van naschriften (dit wil zeggen geneesmiddelen voorschrijven nadat ze door de apotheker afgeleverd werden), 6) zorgen voor de veiligheid van de bewoners door de geneesmiddelen achter slot te bewaren, 7) implementatie van een controlesysteem voor de reservevoorraad, 8) bijscholing en opleiding van al het rusthuispersoneel dat geneesmiddelen uitdeelt en toedient en 9) bijscholing van het rusthuispersoneel over de gevolgen van het pletten van tabletten.
Op basis van de vragenlijsten die gebruikt werden voor deze beschrijvende studie werd ook een benchmarking instrument ontwikkeld. Een panel van experts en ervaringsdeskundigen
(rusthuisdirecteur, co{\"o}rdinerende en raadgevende arts, hoofdverpleegkundigen, verantwoordelijke nursing, apothekers, epidemioloog en maatschappelijk werker) kende aan elke antwoordmogelijkheid van de vragenlijst een score toe. Deze scores werden gebruikt om de kwaliteit van het geneesmiddelenproces in de deelnemende rusthuizen te kwantificeren. In een feedback rapport kon elk rusthuis zijn kwaliteitsscore vergelijken met de andere rusthuizen uit dezelfde provincie. Vijfennegentig percent van de deelnemers die het instrument evalueerden, verklaarde dat het een waarheidsgetrouwe weergave van de kwaliteit van het geneesmiddelenproces in hun instelling gaf. Het gebruik van dit scoresysteem werd voorgesteld als een snelle en eenvoudige methode om de kwaliteit van het geneesmiddelenproces in rusthuizen in kaart te brengen en op te volgen.
Hoofdstuk 3 geeft een overzicht van de literatuur over interventies door apothekers met als doel de optimalisatie van geneesmiddelengebruik in rusthuizen. De gevonden evidentie voor de effectiviteit van de verschillende interventies door apothekers op de farmacotherapie was van gemengde aard. Deze review toonde aan dat apothekers op regelmatige tijdstippen medicatie reviews kunnen uitvoeren, actief kunnen deelnemen in een multidisciplinair team en zowel de bewoners als de artsen, verpleegkundigen en ander rusthuispersoneel kunnen opleiden met betrekking tot geneesmiddelengebruik. Desondanks blijft de evidentie beperkt en is er nood aan grote, goed onderbouwde, gerandomiseerde gecontroleerde studies.
Op basis van de gegevens ingewonnen uit de literatuur werd besloten om een eerste interventionele studie uit te voeren, gericht op de toediening van geneesmiddelen. Hoofdstuk 4 illustreert hoe een educatieve interventie geleid door een apotheker kan leiden tot een vermindering in medicatietoedieningsfouten. Er werd in twee rusthuizen gebruik gemaakt van een anderhalf uur durende PowerPoint{\textregistered} presentatie met de volgende onderwerpen: pletten en delen van geneesmiddelen; geneesmiddel -- geneesmiddel en geneesmiddel -- voeding interacties; juist gebruik van inhalatiemedicatie; generische geneesmiddelnamen; vaak voorkomende medicatietoedieningsfouten en speciale voorzorgen met betrekking tot de toediening van warfarine en alendronaat. Directe observatie van het klaarzetten en toediening van medicatie voor en na de bijscholing toonde aan dat het aantal medicatietoedieningsfouten significant afnam: van 6.3\% naar 2.0\% in het ene rusthuis (p {\textlangle} 0.001) en van 3.2\% naar 1.7\% in het andere rusthuis (p = 0.049). Deze eenvoudige en goedkope interventie zou op regelmatige tijdstippen moeten herhaald worden in rusthuizen en is daardoor ook een opportuniteit voor de apotheker om meer betrokken te zijn in het rusthuis waaraan hij levert.
Tijdens de observaties van klaarzetten en toediening van medicatie, werden we geconfronteerd met een vraag van het verzorgend personeel. De verpleegkundigen wensten te weten welke methode de beste was om dagelijks tabletten te splitten. Hoofdstuk 5 beantwoordt deze vraag.
Er werd aan vijf vrijwilligers gevraagd om elk acht verschillende tabletten te delen met drie veelvuldig gebruikte methode: 1) met een splittoestel; 2) breken met de hand (voor tabletten met een breukgleuf) of met een schaar (voor tabletten zonder breukgleuf); of 3) met een keukenmes. Voor elke vrijwilliger, tablet en methode werden de gemiddelde afwijking ten opzichte van het theoretisch gewicht en het gemiddelde gewichtsverlies na splitten gekwantificeerd. Het gebruik van het splittoestel bleek significant minder afwijkingen van het theoretisch gewicht (p {\textlangle} 0.001 in vergelijking met beide andere methodes) en significant minder gewichtsverlies (p = 0.016 in vergelijking met methode 2; p {\textlangle} 0.001 in vergelijking met methode 3) te produceren, en werd dan ook aanbevolen als een routinemethode voor de dagelijkse praktijk wanneer het splitten van tabletten niet vermeden kan worden.},
  author       = {Verrue, Charlotte},
  keyword      = {Medication Management,Nursing homes,Clinical Pharmacy,Pharmaceutical Care Services,Nurse education,Quality},
  language     = {eng},
  pages        = {VIII, 232},
  publisher    = {Ghent University. Faculty of Pharmaceutical Sciences},
  school       = {Ghent University},
  title        = {Optimisation of medication use in nursing homes: the role of the pharmacist},
  url          = {http://lib.ugent.be/fulltxt/RUG01/001/401/465/RUG01-001401465\_2010\_0001\_AC.pdf},
  year         = {2010},
}

Chicago
Verrue, Charlotte. 2010. “Optimisation of Medication Use in Nursing Homes: The Role of the Pharmacist”. Ghent, Belgium: Ghent University. Faculty of Pharmaceutical Sciences.
APA
Verrue, C. (2010). Optimisation of medication use in nursing homes: the role of the pharmacist. Ghent University. Faculty of Pharmaceutical Sciences, Ghent, Belgium.
Vancouver
1.
Verrue C. Optimisation of medication use in nursing homes: the role of the pharmacist. [Ghent, Belgium]: Ghent University. Faculty of Pharmaceutical Sciences; 2010.
MLA
Verrue, Charlotte. “Optimisation of Medication Use in Nursing Homes: The Role of the Pharmacist.” 2010 : n. pag. Print.