Advanced search

De outsourcing van piraterijvervolging: legaal en wenselijk?

Klaas Willaert (UGent)
Author
Organization
Abstract
Het Internationaal Zeerechtverdrag suggereert dat de vervolgingsverantwoordelijkheid met betrekking tot piraten toekomt aan de vlaggenstaat van het schip dat de piraterijverdachten heeft aangehouden, maar in de praktijk worden veelal plaatselijke landen ingeschakeld om in deze taken te voorzien. Dit fenomeen manifesteert zich voornamelijk in Oost-Afrika, waar westerse oorlogsschepen de aangehouden piraten in principe overdragen aan de Seychellen, Kenia, Mauritius of Tanzania om daar te worden veroordeeld. Dit gebeurt op basis van goed uitgewerkte overeenkomsten, die weinig aan het toeval overlaten, maar het blijft niettemin controversieel of dergelijke overdrachten wel conform het internationaal recht zijn: de inhoud van artikel 105 van het Internationaal Zeerechtverdrag geeft immers aanleiding tot moeilijke discussies en wordt door sommigen beschouwd als een verbod op de ‘outsourcing’ van piraterijvervolging. Los van de vraag naar de wettelijkheid, dient echter ook afgewogen te worden of deze praktijken wel wenselijk zijn, want aan elke overdracht zijn verschillende voor- en nadelen verbonden.
Keywords
internationaal zeerecht, piraterij, vervolging en bestraffing, overdracht

Citation

Please use this url to cite or link to this publication:

Chicago
Willaert, Klaas. 2019. “De Outsourcing Van Piraterijvervolging: Legaal En Wenselijk?” Tijdschrift Voor Internationale Handel En Transportrecht.
APA
Willaert, Klaas. (2019). De outsourcing van piraterijvervolging: legaal en wenselijk? TIJDSCHRIFT VOOR INTERNATIONALE HANDEL EN TRANSPORTRECHT.
Vancouver
1.
Willaert K. De outsourcing van piraterijvervolging: legaal en wenselijk? TIJDSCHRIFT VOOR INTERNATIONALE HANDEL EN TRANSPORTRECHT. Larcier; 2019;
MLA
Willaert, Klaas. “De Outsourcing Van Piraterijvervolging: Legaal En Wenselijk?” TIJDSCHRIFT VOOR INTERNATIONALE HANDEL EN TRANSPORTRECHT (2019): n. pag. Print.
@article{8586993,
  abstract     = {Het Internationaal Zeerechtverdrag suggereert dat de vervolgingsverantwoordelijkheid met betrekking tot piraten toekomt aan de vlaggenstaat van het schip dat de piraterijverdachten heeft aangehouden, maar in de praktijk worden veelal plaatselijke landen ingeschakeld om in deze taken te voorzien. Dit fenomeen manifesteert zich voornamelijk in Oost-Afrika, waar westerse oorlogsschepen de aangehouden piraten in principe overdragen aan de Seychellen, Kenia, Mauritius of Tanzania om daar te worden veroordeeld. Dit gebeurt op basis van goed uitgewerkte overeenkomsten, die weinig aan het toeval overlaten, maar het blijft niettemin controversieel of dergelijke overdrachten wel conform het internationaal recht zijn: de inhoud van artikel 105 van het Internationaal Zeerechtverdrag geeft immers aanleiding tot moeilijke discussies en wordt door sommigen beschouwd als een verbod op de {\textquoteleft}outsourcing{\textquoteright} van piraterijvervolging. Los van de vraag naar de wettelijkheid, dient echter ook afgewogen te worden of deze praktijken wel wenselijk zijn, want aan elke overdracht zijn verschillende voor- en nadelen verbonden.},
  author       = {Willaert, Klaas},
  issn         = {2466-8958},
  journal      = {TIJDSCHRIFT VOOR INTERNATIONALE HANDEL EN TRANSPORTRECHT},
  keyword      = {internationaal zeerecht,piraterij,vervolging en bestraffing,overdracht},
  language     = {dut},
  publisher    = {Larcier},
  title        = {De outsourcing van piraterijvervolging: legaal en wenselijk?},
  year         = {2019},
}