Ghent University Academic Bibliography

Advanced

Het verknopen van verleden, heden en toekomst: reflecties vanuit een stedelijke sociaal-artistieke praktijk

Evelyne Deceur UGent, Griet Roets UGent and Maria De Bie (2015) VOLKSKUNDE. 116(3). p.457-470
abstract
In 2003 formuleerde UNESCO de bijzondere ambitie om immaterieel cultureel erfgoed te borgen. Daarmee trok ze niet alleen de definitie van erfgoed open van monumenten en voorwerpen naar ook tradities, sociale gebruiken, rituelen, vaardigheden en traditionele ambachten, maar vestigde ze ook de aandacht op het levend houden, voortdurend opnieuw creëren en overdragen van dit erfgoed van generatie op generatie. In dit artikel willen we nagaan wat zo’n brede omschrijving en overdracht van erfgoed concreet (kunnen) betekenen in een stedelijke context die gekenmerkt wordt door sociale ongelijkheid en diversiteit. We exploreren daarvoor de potentiële rol van een sociaal-artistieke praktijk in het borgen van textiel(kunst) als een vorm van immaterieel cultureel erfgoed, in de Gentse wijk Rabot. In deze praktijk vormden het breed (h)erkennen en verbinden van textielkennis en –kunde letterlijk en figuurlijk de rode draad. Een groep vrouwen van voornamelijk Turkse origine en enkele kunstenaars bliezen er een tot dan toe verwaarloosde techniek nieuw leven in. Gaandeweg, in het gezamenlijk verkennen en tonen van hun onverwachte en verfrissende interpretaties en creaties, creëerde het project “Made by Oya” nieuwe mogelijkheden en kwamen complexe uitdagingen bovendrijven in het samenbrengen van verhalen, tradities, benaderingen, en in het verbinden van het verleden, het heden en de (mogelijke) toekomst van deze buurt en haar bewoners. We staan stil bij de inherente gelaagdheid en ambiguïteit van dit participatief project en bespreken uitgebreid de rol van de professional. We argumenteren dat deze niet zo maar te vatten is in een procedure of methode, maar net getypeerd wordt door een continue zoektocht waarin grenzen tussen mensen, structuren en bureaucratieën al dan niet bewust worden bevraagd en (soms zelfs) overschreden. In deze grenservaringen schuilen ongekende mogelijkheden, maar evenzeer valkuilen en doodlopende wegen.
Please use this url to cite or link to this publication:
author
organization
alternative title
The crosslinking of the past, present and future Reflections from an urban social-artistic practice
year
type
journalArticle (original)
publication status
published
subject
journal title
VOLKSKUNDE
volume
116
issue
3
issue title
Immaterieel Cultureel Erfgoed (ICE) en diversiteit
pages
457 - 470
Web of Science type
Article
Web of Science id
000370584100012
ISSN
0042-8523
language
Dutch
UGent publication?
yes
classification
A1
copyright statement
I have transferred the copyright for this publication to the publisher
id
7036302
handle
http://hdl.handle.net/1854/LU-7036302
date created
2016-01-13 12:22:48
date last changed
2016-12-19 15:43:36
@article{7036302,
  abstract     = {In 2003 formuleerde UNESCO de bijzondere ambitie om immaterieel cultureel erfgoed te borgen. Daarmee trok ze niet alleen de definitie van erfgoed open van monumenten en voorwerpen naar ook tradities, sociale gebruiken, rituelen, vaardigheden en traditionele ambachten, maar vestigde ze ook de aandacht op het levend houden, voortdurend opnieuw cre{\"e}ren en overdragen van dit erfgoed van generatie op generatie. 

In dit artikel willen we nagaan wat zo{\textquoteright}n brede omschrijving en overdracht van erfgoed concreet (kunnen) betekenen in een stedelijke context die gekenmerkt wordt door sociale ongelijkheid en diversiteit. We exploreren daarvoor de potenti{\"e}le rol van een sociaal-artistieke praktijk in het borgen van textiel(kunst) als een vorm van immaterieel cultureel erfgoed, in de Gentse wijk Rabot. In deze praktijk vormden het breed (h)erkennen en verbinden van textielkennis en --kunde letterlijk en figuurlijk de rode draad. Een groep vrouwen van voornamelijk Turkse origine en enkele kunstenaars bliezen er een tot dan toe verwaarloosde techniek nieuw leven in. Gaandeweg, in het gezamenlijk verkennen en tonen van hun onverwachte en verfrissende interpretaties en creaties, cre{\"e}erde het project {\textquotedblleft}Made by Oya{\textquotedblright} nieuwe mogelijkheden en kwamen complexe uitdagingen bovendrijven in het samenbrengen van verhalen, tradities, benaderingen, en in het verbinden van het verleden, het heden en de (mogelijke) toekomst van deze buurt en haar bewoners. 

We staan stil bij de inherente gelaagdheid en ambigu{\"i}teit van dit participatief project en bespreken uitgebreid de rol van de professional. We argumenteren dat deze niet zo maar te vatten is in een procedure of methode, maar net getypeerd wordt door een continue zoektocht waarin grenzen tussen mensen, structuren en bureaucratie{\"e}n al dan niet bewust worden bevraagd en (soms zelfs) overschreden. In deze grenservaringen schuilen ongekende mogelijkheden, maar evenzeer valkuilen en doodlopende wegen.},
  author       = {Deceur, Evelyne and Roets, Griet and De Bie, Maria},
  issn         = {0042-8523},
  journal      = {VOLKSKUNDE},
  language     = {dut},
  number       = {3},
  pages        = {457--470},
  title        = {Het verknopen van verleden, heden en toekomst: reflecties vanuit een stedelijke sociaal-artistieke praktijk},
  volume       = {116},
  year         = {2015},
}

Chicago
Deceur, Evelyne, Griet Roets, and Maria De Bie. 2015. “Het Verknopen Van Verleden, Heden En Toekomst: Reflecties Vanuit Een Stedelijke Sociaal-artistieke Praktijk.” Volkskunde 116 (3): 457–470.
APA
Deceur, Evelyne, Roets, G., & De Bie, M. (2015). Het verknopen van verleden, heden en toekomst: reflecties vanuit een stedelijke sociaal-artistieke praktijk. VOLKSKUNDE, 116(3), 457–470.
Vancouver
1.
Deceur E, Roets G, De Bie M. Het verknopen van verleden, heden en toekomst: reflecties vanuit een stedelijke sociaal-artistieke praktijk. VOLKSKUNDE. 2015;116(3):457–70.
MLA
Deceur, Evelyne, Griet Roets, and Maria De Bie. “Het Verknopen Van Verleden, Heden En Toekomst: Reflecties Vanuit Een Stedelijke Sociaal-artistieke Praktijk.” VOLKSKUNDE 116.3 (2015): 457–470. Print.