Advanced search
4 files | 24.70 MB Add to list

Een politiekgeografisch model voor het wereld-systeem: de constructie van een explanandum

Pieter Saey (UGent)
(2009)
Author
Promoter
(UGent)
Organization
Abstract
Het proefschrift tracht aan te tonen dat wereld-systeemanalyse nog steeds een vruchtbaar perspectief op de structurele conditionering van de statenvorming aanreikt. Het concentreert zich op één aspect van deze statenvorming, de interne sterkte of zwakte van de staten na W.O.II. De structurele conditionering wordt cartografisch voorgesteld door een politieke wereldkaart. De wereld wordt verdeeld in vier regio’s met kernstaten en twaalf regio’s met semiperifere en/of perifere staten. Elke streek wordt gekenmerkt door een specifiek gamma van dominantieverhoudingen (integrerende, factionerende of repressieve verhoudingen; aansprakelijke of autoritaire verhoudingen). De kaart wordt een politiekgeografisch model genoemd omdat ze gebaseerd is op de genese van de regio’s (de periode waarin en de manier waarop de betrokken gebieden in het moderne wereld-systeem werden geïncorporeerd; de weerstand tegen de integratie in het systeem en tegen de westerse dominantie). Sleutelconcept is structurele padafhankelijkheid. Het model is opgezet binnen het kader van een herziening van de epistemologische grondslagen van de wereld-systeemanalyse. Twee hoofdstellingen worden uitgewerkt: (1) Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen het wereld-systeem als sociaal systeem (een autopoietisch netwerk van sociale interacties) en het wereld-systeem als geografisch systeem (een complex geheel van locaties); (2) Wereld-systeemanalyse moet op morfogenetische kritisch-realistische leest geschoeid worden en de onderzoekcyclus ‘van concreet naar abstract naar concreet’ volgen. De constructie van het model behoort tot de eerste fase van deze cyclus en heeft derhalve de status van een explanandum. Aangezien nationale economieën slechts een afgeleide zijn van stedelijke en lokale economieën waarvan de ontwikkeling zich niet aan administratieve grenzen houdt, vallen de staatkundige regio’s van het model niet samen met economische zones. Om een oplossing te vinden voor deze incongruentie wordt de stelling naar voor gebracht dat, aangezien de wereld-economie haar dynamiek ontleent aan tendentieel wereldomvattende processen van interstedelijke netwerking, worden de grenzen van economische kern-, semiperifere en perifere zones bepaald door de aan- of afwezigheid van een netwerk van extraverte groeipolen.
Keywords
dominantieverhoudingen, morfogenetische benadering, padafhankelijkheid, statenvorming

Downloads

  • (...).pdf
    • full text
    • |
    • UGent only
    • |
    • PDF
    • |
    • 7.17 MB
  • (...).pdf
    • full text
    • |
    • UGent only
    • |
    • PDF
    • |
    • 4.90 MB
  • (...).pdf
    • full text
    • |
    • UGent only
    • |
    • PDF
    • |
    • 9.09 MB
  • (...).pdf
    • full text
    • |
    • UGent only
    • |
    • PDF
    • |
    • 3.54 MB

Citation

Please use this url to cite or link to this publication:

MLA
Saey, Pieter. “Een Politiekgeografisch Model Voor Het Wereld-systeem: De Constructie Van Een Explanandum.” 2009 : n. pag. Print.
APA
Saey, Pieter. (2009). Een politiekgeografisch model voor het wereld-systeem: de constructie van een explanandum. Universiteit Gent. Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen, Gent.
Chicago author-date
Saey, Pieter. 2009. “Een Politiekgeografisch Model Voor Het Wereld-systeem: De Constructie Van Een Explanandum”. Gent: Universiteit Gent. Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen.
Chicago author-date (all authors)
Saey, Pieter. 2009. “Een Politiekgeografisch Model Voor Het Wereld-systeem: De Constructie Van Een Explanandum”. Gent: Universiteit Gent. Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen.
Vancouver
1.
Saey P. Een politiekgeografisch model voor het wereld-systeem: de constructie van een explanandum. [Gent]: Universiteit Gent. Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen; 2009.
IEEE
[1]
P. Saey, “Een politiekgeografisch model voor het wereld-systeem: de constructie van een explanandum,” Universiteit Gent. Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen, Gent, 2009.
@phdthesis{3126335,
  abstract     = {Het proefschrift tracht aan te tonen dat wereld-systeemanalyse nog steeds een vruchtbaar perspectief op de structurele conditionering van de statenvorming aanreikt. Het concentreert zich op één aspect van deze statenvorming, de interne sterkte of zwakte van de staten na W.O.II. De structurele conditionering wordt cartografisch voorgesteld door een politieke wereldkaart. De wereld wordt verdeeld in vier regio’s met kernstaten en twaalf regio’s met semiperifere en/of perifere staten. Elke streek wordt gekenmerkt door een specifiek gamma van dominantieverhoudingen (integrerende, factionerende of repressieve verhoudingen; aansprakelijke of autoritaire verhoudingen). De kaart wordt een politiekgeografisch model genoemd omdat ze gebaseerd is op de genese van de regio’s (de periode waarin en de manier waarop de betrokken gebieden in het moderne wereld-systeem werden geïncorporeerd; de weerstand tegen de integratie in het systeem en tegen de westerse dominantie). Sleutelconcept is structurele padafhankelijkheid. Het model is opgezet binnen het kader van een herziening van de epistemologische grondslagen van de wereld-systeemanalyse. Twee hoofdstellingen worden uitgewerkt: (1) Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen het wereld-systeem als sociaal systeem (een autopoietisch netwerk van sociale interacties) en het wereld-systeem als geografisch systeem (een complex geheel van locaties); (2) Wereld-systeemanalyse moet op morfogenetische kritisch-realistische leest geschoeid worden en de onderzoekcyclus ‘van concreet naar abstract naar concreet’ volgen. De constructie van het model behoort tot de eerste fase van deze cyclus en heeft derhalve de status van een explanandum. Aangezien nationale economieën slechts een afgeleide zijn van stedelijke en lokale economieën waarvan de ontwikkeling zich niet aan administratieve grenzen houdt, vallen de staatkundige regio’s van het model niet samen met economische zones. Om een oplossing te vinden voor deze incongruentie wordt de stelling naar voor gebracht dat, aangezien de wereld-economie haar dynamiek ontleent aan tendentieel wereldomvattende processen van interstedelijke netwerking, worden de grenzen van economische kern-, semiperifere en perifere zones bepaald door de aan- of afwezigheid van een netwerk van extraverte groeipolen.},
  author       = {Saey, Pieter},
  keywords     = {dominantieverhoudingen,morfogenetische benadering,padafhankelijkheid,statenvorming},
  language     = {dut},
  pages        = {4 vol.},
  publisher    = {Universiteit Gent. Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen},
  school       = {Ghent University},
  title        = {Een politiekgeografisch model voor het wereld-systeem: de constructie van een explanandum},
  year         = {2009},
}