Advanced search
1 file | 242.41 KB

De minnelijke schikking voor milieucriminaliteit na het Vlaamse Milieuhandhavingsdecreet: tussen bestuurlijke beboeting en penale vervolging

Roel Meeus (UGent)
(2011) TIJDSCHRIFT VOOR STRAFRECHT. 12(4). p.244-257
Author
Organization
Abstract
Mei-juni 2009 is de nieuwe Vlaamse milieuhandhavingsregelgeving in werking getreden . De Vlaamse decreetgever heeft sterk ingezet op een bestuurlijk beboetingsstelsel, met exclusieve bestuurlijke geldboeten voor zgn. milieu-inbreuken – kleinere milieucriminaliteit die niet langer penaal kan worden vervolgd – en alternatieve bestuurlijke geldboeten voor zgn. milieumisdrijven die pas bestuurlijk kunnen worden afgehandeld wanneer de procureur des Konings tijdig laat weten niet penaal te zullen vervolgen, beiden eventueel gecombineerd met een bestuurlijke voordeelontneming. De bestuurlijke beboetingsambtenaar voor zowel milieu-inbreuken als milieumisdrijven is de zgn. gewestelijke entiteit , meer concreet de afdeling Milieuhandhaving, Milieuschade en Crisisbeheer binnen het Departement Leefmilieu, Natuur en Energie (hierna: ‘afdeling Milieuhandhaving’) . De nadruk ligt thans op een bestuurlijk handhavingsmodel; het strafrecht is alleen voorbehouden voor de zwaarste gevallen (ultimum remedium) . De bedoeling en de verwachting zijn dus dat het strafrecht minder zal worden ingezet ten voordele van een bestuurlijke afhandeling van milieucriminaliteit. Milieu-inbreuken komen sowieso niet meer bij de parketten terecht; deze zijn volledig gedepenaliseerd. M.b.t. milieumisdrijven behouden de parketten het eerstebeslissingsrecht en treden ze op als spelverdeler. Het is de procureur des Konings die beslist om een leefmilieudossier over te maken aan de afdeling Milieuhandhaving voor een (alternatieve) bestuurlijke afhandeling, dan wel in eigen beheer te houden en te seponeren, een minnelijke schikking aan te bieden of te dagvaarden. In het kader van dit artikel stelt zich daarom de vraag naar de impact van de inwerkingtreding van de nieuwe Vlaamse milieuhandhavingsregelgeving op het schikkingsbeleid van de parketten.
Keywords
milieuhandhaving, minnelijke schikking, milieustrafrecht, milieuhandhavingsdecreet, sanctionering

Downloads

  • (...).pdf
    • full text
    • |
    • UGent only
    • |
    • PDF
    • |
    • 242.41 KB

Citation

Please use this url to cite or link to this publication:

Chicago
Meeus, Roel. 2011. “De Minnelijke Schikking Voor Milieucriminaliteit Na Het Vlaamse Milieuhandhavingsdecreet: Tussen Bestuurlijke Beboeting En Penale Vervolging.” Tijdschrift Voor Strafrecht 12 (4): 244–257.
APA
Meeus, R. (2011). De minnelijke schikking voor milieucriminaliteit na het Vlaamse Milieuhandhavingsdecreet: tussen bestuurlijke beboeting en penale vervolging. TIJDSCHRIFT VOOR STRAFRECHT, 12(4), 244–257.
Vancouver
1.
Meeus R. De minnelijke schikking voor milieucriminaliteit na het Vlaamse Milieuhandhavingsdecreet: tussen bestuurlijke beboeting en penale vervolging. TIJDSCHRIFT VOOR STRAFRECHT. 2011;12(4):244–57.
MLA
Meeus, Roel. “De Minnelijke Schikking Voor Milieucriminaliteit Na Het Vlaamse Milieuhandhavingsdecreet: Tussen Bestuurlijke Beboeting En Penale Vervolging.” TIJDSCHRIFT VOOR STRAFRECHT 12.4 (2011): 244–257. Print.
@article{2044045,
  abstract     = {Mei-juni 2009 is de nieuwe Vlaamse milieuhandhavingsregelgeving in werking getreden  . De Vlaamse decreetgever heeft sterk ingezet op een bestuurlijk beboetingsstelsel, met exclusieve bestuurlijke geldboeten voor zgn. milieu-inbreuken -- kleinere milieucriminaliteit die niet langer penaal kan worden vervolgd -- en alternatieve bestuurlijke geldboeten voor zgn. milieumisdrijven die pas bestuurlijk kunnen worden afgehandeld wanneer de procureur des Konings tijdig laat weten niet penaal te zullen vervolgen, beiden eventueel gecombineerd met een bestuurlijke voordeelontneming. De bestuurlijke beboetingsambtenaar voor zowel milieu-inbreuken als milieumisdrijven is de zgn. gewestelijke entiteit  , meer concreet de afdeling Milieuhandhaving, Milieuschade en Crisisbeheer binnen het Departement Leefmilieu, Natuur en Energie (hierna: {\textquoteleft}afdeling Milieuhandhaving{\textquoteright})  . De nadruk ligt thans op een bestuurlijk handhavingsmodel; het strafrecht is alleen voorbehouden voor de zwaarste gevallen (ultimum remedium)  . De bedoeling en de verwachting zijn dus dat het strafrecht minder zal worden ingezet ten voordele van een bestuurlijke afhandeling van milieucriminaliteit. Milieu-inbreuken komen sowieso niet meer bij de parketten terecht; deze zijn volledig gedepenaliseerd. M.b.t. milieumisdrijven behouden de parketten het eerstebeslissingsrecht en treden ze op als spelverdeler. Het is de procureur des Konings die beslist om een leefmilieudossier over te maken aan de afdeling Milieuhandhaving voor een (alternatieve) bestuurlijke afhandeling, dan wel in eigen beheer te houden en te seponeren, een minnelijke schikking aan te bieden of te dagvaarden. In het kader van dit artikel stelt zich daarom de vraag naar de impact van de inwerkingtreding van de nieuwe Vlaamse milieuhandhavingsregelgeving op het schikkingsbeleid van de parketten.},
  author       = {Meeus, Roel},
  issn         = {1379-4930},
  journal      = {TIJDSCHRIFT VOOR STRAFRECHT},
  keyword      = {milieuhandhaving,minnelijke schikking,milieustrafrecht,milieuhandhavingsdecreet,sanctionering},
  language     = {dut},
  number       = {4},
  pages        = {244--257},
  title        = {De minnelijke schikking voor milieucriminaliteit na het Vlaamse Milieuhandhavingsdecreet: tussen bestuurlijke beboeting en penale vervolging},
  volume       = {12},
  year         = {2011},
}