Ghent University Academic Bibliography

Advanced

Meten van de schuifweerstand in lenoweefsels

Gregory Haezebrouck, Geert De Clercq UGent, Hannelore Biebau, Bianca Smet, Leen Allaert, Lieva Van Langenhove UGent, Simona-Ileana Vasile UGent and Joris Degrieck UGent (2010) Leno Technologies, Seminar, Papers.
abstract
Een lenoweefsel verschilt fundamenteel van een ‘gewoon’ plat weefsel. Voor meer informatie hieromtrent wordt verwezen naar het artikel: ‘Lenoweven: recente evolutie van de oude technologie’ in Unitex 2010/1. De schuifweerstand kan men omschrijven als de kracht nodig om een draad te verschuiven in het weefsel en vormt dus een maat voor de vormstabiliteit van de structuur. De schuifweerstand wordt bepaald door de statische wrijvingskracht nodig om de draad in beweging te brengen binnen het weefsel. Hoe hoger deze statische wrijving, hoe hoger de nodige kracht om een draad te verschuiven en dus hoe hoger de schuifweerstand. Terwijl bij een gewoon weefsel ketting en inslag op een vrij gelijkaardige manier in het weefsel liggen is dit bij lenoweefsels niet zo. De inslagen liggen als het ware recht in het weefsel terwijl de kettingdraden paarsgewijs liggen waarbij de draden die een kettingpaar vormen onderling kruisen tussen elke inslag. Gevolg is dat de kettingdraden een veel groter contactoppervlak hebben met andere draden dan de inslagdraden. Daardoor zijn de statische wrijvingskrachten die op een kettingdraad inwerken een stuk hoger dan deze die op een inslagdraad inwerken. Dit wordt geïllustreerd in figuur 1. M.a.w. de schuifweerstand van een inslagdraad is lager dan deze van een kettingdraad. De beperkende factor van de stabiliteit van het lenoweefsel is daardoor de schuifweerstand van de inslag. Het volstaat dan ook deze te meten en te kwantificeren om de stabiliteit van het weefsel in een getalwaarde uit te drukken. Bestaande meetmethoden voor de bepaling van de schuifweerstand in weefsels (ISO 13935, 13936) zijn evenwel niet bruikbaar voor gaasweefsels. De weerstandskrachten in deze weefsels zijn vaak beduidend lager dan de krachten gebruikt bij die methoden. Tengevolge de vaak lage dimensionale stabiliteit is een goede staalvoorbereiding van een lenoweefsel volgens hoger genoemde normen quasi onmogelijk. Wat gemeten wordt in bovenstaande normen is ook niet zuiver de weerstandskracht van de inslag t.o.v. de ketting. Omdat geen gestandaardiseerde norm beschikbaar is voor de bepaling van de schuifweerstand in gaasweefsels en dus bij uitbreiding niet voor open lenoweefels werden drie alternatieve meetmethoden geëvalueerd. Eerst wordt een korte beschrijving gegeven van bestaande normen ISO 13935-1, ISO 13935-2 en ISO 13936-3, waarna deze worden geëvalueerd.
Please use this url to cite or link to this publication:
author
organization
alternative title
Measuring methods for resistance to shifting in leno fabrics
year
type
conference
publication status
published
subject
in
Leno Technologies, Seminar, Papers
editor
Geert De Clercq UGent
pages
10 pages
publisher
Hogeschool Gent
place of publication
Gent
conference name
Seminar on Leno Technologies : Leno-weaving : the past, present and future of a promising weaving technology
conference location
Ghent, Belgium
conference start
2010-02-25
conference end
2010-02-25
project
IWT 070095 - Naaldleno : Opportuniteiten en hindernissen voor de weefindustrie bij het gebruik van deze revolutionaire technologie.
language
Dutch
UGent publication?
yes
classification
C1
additional info
artikel in Nederlands; begeleidende presentatie in Engels
copyright statement
I have transferred the copyright for this publication to the publisher
id
1095355
handle
http://hdl.handle.net/1854/LU-1095355
date created
2011-01-07 09:12:02
date last changed
2011-01-11 09:00:38
@inproceedings{1095355,
  abstract     = {Een lenoweefsel verschilt fundamenteel van een {\textquoteleft}gewoon{\textquoteright} plat weefsel. Voor meer informatie hieromtrent wordt verwezen naar het artikel: {\textquoteleft}Lenoweven: recente evolutie van de oude technologie{\textquoteright} in Unitex 2010/1.
De schuifweerstand kan men omschrijven als de kracht nodig om een draad te verschuiven in het weefsel en vormt dus een maat voor de vormstabiliteit van de structuur. De schuifweerstand wordt bepaald door de statische wrijvingskracht nodig om de draad in beweging te brengen binnen het weefsel. Hoe hoger deze statische wrijving, hoe hoger de nodige kracht om een draad te verschuiven en dus hoe hoger de schuifweerstand.
Terwijl bij een gewoon weefsel ketting en inslag op een vrij gelijkaardige manier in het weefsel liggen is dit bij lenoweefsels niet zo. De inslagen liggen als het ware recht in het weefsel terwijl de kettingdraden paarsgewijs liggen waarbij de draden die een kettingpaar vormen onderling kruisen tussen elke inslag. Gevolg is dat de kettingdraden een veel groter contactoppervlak hebben met andere draden dan de inslagdraden. Daardoor zijn de statische wrijvingskrachten die op een kettingdraad inwerken een stuk hoger dan deze die op een inslagdraad inwerken. Dit wordt ge{\"i}llustreerd in figuur 1. M.a.w. de schuifweerstand van een inslagdraad is lager dan deze van een kettingdraad. De beperkende factor van de stabiliteit van het lenoweefsel is daardoor de schuifweerstand van de inslag. Het volstaat dan ook deze te meten en te kwantificeren om de stabiliteit van het weefsel in een getalwaarde uit te drukken.  Bestaande meetmethoden voor de bepaling van de schuifweerstand in weefsels (ISO 13935, 13936) zijn evenwel niet bruikbaar voor gaasweefsels. De weerstandskrachten in deze weefsels zijn vaak beduidend lager dan de krachten gebruikt bij die methoden. Tengevolge de vaak lage dimensionale stabiliteit is een goede staalvoorbereiding van een lenoweefsel volgens hoger genoemde normen quasi onmogelijk. Wat gemeten wordt in bovenstaande normen is ook niet zuiver de weerstandskracht van de inslag t.o.v. de ketting. Omdat geen gestandaardiseerde norm beschikbaar is voor de bepaling van de schuifweerstand in gaasweefsels en dus bij uitbreiding niet voor open lenoweefels werden drie alternatieve meetmethoden ge{\"e}valueerd.
Eerst wordt een korte beschrijving gegeven van bestaande normen ISO 13935-1, ISO 13935-2 en ISO 13936-3, waarna deze worden ge{\"e}valueerd.},
  author       = {Haezebrouck, Gregory and De Clercq, Geert and Biebau, Hannelore and Smet, Bianca and Allaert, Leen and Van Langenhove, Lieva and Vasile, Simona-Ileana and Degrieck, Joris},
  booktitle    = {Leno Technologies, Seminar, Papers},
  editor       = {De Clercq, Geert},
  language     = {dut},
  location     = {Ghent, Belgium},
  pages        = {10},
  publisher    = {Hogeschool Gent},
  title        = {Meten van de schuifweerstand in lenoweefsels},
  year         = {2010},
}

Chicago
Haezebrouck, Gregory, Geert De Clercq, Hannelore Biebau, Bianca Smet, Leen Allaert, Lieva Van Langenhove, Simona-Ileana Vasile, and Joris Degrieck. 2010. “Meten Van De Schuifweerstand in Lenoweefsels.” In Leno Technologies, Seminar, Papers, ed. Geert De Clercq. Gent: Hogeschool Gent.
APA
Haezebrouck, G., De Clercq, G., Biebau, H., Smet, B., Allaert, L., Van Langenhove, L., Vasile, S.-I., et al. (2010). Meten van de schuifweerstand in lenoweefsels. In G. De Clercq (Ed.), Leno Technologies, Seminar, Papers. Presented at the Seminar on Leno Technologies : Leno-weaving : the past, present and future of a promising weaving technology, Gent: Hogeschool Gent.
Vancouver
1.
Haezebrouck G, De Clercq G, Biebau H, Smet B, Allaert L, Van Langenhove L, et al. Meten van de schuifweerstand in lenoweefsels. In: De Clercq G, editor. Leno Technologies, Seminar, Papers. Gent: Hogeschool Gent; 2010.
MLA
Haezebrouck, Gregory, Geert De Clercq, Hannelore Biebau, et al. “Meten Van De Schuifweerstand in Lenoweefsels.” Leno Technologies, Seminar, Papers. Ed. Geert De Clercq. Gent: Hogeschool Gent, 2010. Print.