@phdthesis{01JNRAGGRY4XQT62JPQ7KV78XJ,
  abstract     = {{Penaeide garnalen, met name de witpootgarnaal (Litopenaeus vannamei), is een van de meest gekweekte en internationaal verhandelde voedselsoorten onder de aquacultuurorganismen. Ondanks het feit dat garnalen een van de meest waardevolle aquacultuursoorten zijn, hebben kwekers aanzienlijke economische verliezen geleden door ziekte-uitbraken. Aangezien de winstgevendheid afhangt van het productiesucces, hebben deze uitbraken de garnalenproductie zwaar getroffen. De meest recente ziekte-uitbraak in de garnalenaquacultuur is de acute hepatopancreatische necroseziekte (AHPND) in 2009. De veroorzaker van AHPND is het binaire toxine PirA en PirB, gezamenlijk bekend als PirAB, dat wordt geproduceerd en uitgescheiden door bepaalde Vibrio-soorten. Garnalen van 20-30 dagen oud worden typisch getroffen door AHPND, wat vaak leidt tot een sterftecijfer tot 100%. De garnalenindustrie worstelt al ongeveer 15 jaar met de gevolgen van deze ziekte. Alarmerend genoeg blijkt uit recente rapporten dat de AHPND ook is uitgebroken in broederijen van garnalen. Sinds de uitbraak werden verschillende strategieën, preventieve maatregelen en behandelingen toegepast om AHPND-veroorzakende Vibrio-soorten te bestrijden. Typisch werden conventionele preventieve benaderingen, zoals vijverbeheer en ontsmettingstechnieken, gebruikt om AHPND onder controle te houden, zij het met beperkt succes. Vijverbeheer omvat praktijken zoals het reguleren van het voeder, het uitzetten van gezonde, specifieke pathogeenvrije (SPF) postlarven en het handhaven van stabiele zuurstof-, pH- en temperatuurniveaus. Ontsmetting bestaat uit het behandelen van kweeksystemen en het ontsmetten van de larven met ontsmettingsmiddelen voordat ze worden uitgezet. Echter, de diversiteit van de kweeksystemen voor garnalen, variërend van extensief tot semi-intensief en intensief, en de routinematige waterverversing gedurende de productiecyclus maken het moeilijk om strikte biosecurity te handhaven. Het gevolg is dat, eens AHPND opduikt op een kwekerij, conventionele preventiestrategieën er vaak niet in slagen om de uitbraak in te dijken, wat uiteindelijk leidt tot de keuze voor de gemakkelijk te behandelen optie: antibiotica. Behandeling met antibiotica heeft echter belangrijke nadelen, waaronder de mogelijke ontwikkeling van antibiotica-resistentiegenen (ARG's) in AHPND-pathogenen en de bioaccumulatie van antimicrobiële residuen in voedselsoorten, wat gezondheidsrisico's oplevert voor de mens. Daarom is het van het grootste belang om effectieve en duurzame alternatieve bestrijdingsstrategieën te ontwikkelen. Veel van deze strategieën, zoals probiotica (enkelvoudige of meerstammige), plantaardige verbindingen die fytobiotica worden genoemd, immuunstimulanten, nanodeeltjes en faagtherapie, zijn onderzocht als alternatieve profylaxe om AHPND te verminderen. Probiotica, vooral een mengsel van probiotica en fytobiotica, hebben de laatste jaren veel aandacht getrokken. In dit proefschrift onderzochten we de werkzaamheid van probiotica (enkelvoudig en gemengd) en fytobiotica bij het verminderen van AHPND als een middel voor duurzame AHPND-bestrijdingsstrategieën in de garnalenkweek.}},
  author       = {{Kashem, Md Abul}},
  isbn         = {{9789463578370}},
  language     = {{eng}},
  pages        = {{XIII, 218}},
  publisher    = {{Ghent University. Faculty of Bioscience Engineering}},
  school       = {{Ghent University}},
  title        = {{Mitigation of acute hepatopancreatic necrosis disease in shrimp (Litopenaeus vannamei) culture}},
  year         = {{2025}},
}